Music and songs inspired by Bukowski’s work (vol # 1)

Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πολλοί μουσικοί εκεί έξω (γνωστοί και άγνωστοι) που έχουν εμπνευστεί από το έργο του Τσαρλς Μπουκόφσκι και έχουν φτιάξει, είτε τα δικά τους τραγούδια, είτε ορχηστρικά θέματα που έχουν πατήσει πάνω σε ποιήματα και ιστορίες του Χανκ, είτε απλά σαμπλάροντας πάνω σε απαγγελίες. Σιγά σιγά θα τα μαζεύουμε όλα, παρουσιάζοντάς τα εδώ (τουλάχιστον αυτά που έχουν κάποιο ενδιαφέρον) κάνοντας ένα ξεκίνημα σήμερα με κάποια άγνωστα που έχουν γίνει κυρίως από ερασιτέχνες μουσικούς. Στην πρώτη αυτή δεκάδα τρυπώνει κι ένας γνωστός μουσικός αλλά και δυο δικοί μας!

Ιταλία, και κάποιος με το όνομα AC (που λογικά είναι τα αρχικά του ονοματεπωνύμου του) εμπνέεται από το Bluebird και φτιάχνει αυτό το πιανιστικό ορχηστρικό θέμα.

 

Σαν Αντόνιο του Τέξας, και κάποιος με το όνομα buda-pest, φτιάχνει ένα digital single, παίρνει το ποίημα The Genius of the Crowd καθώς και την απάντηση του Μπουκόφσκι για τον ορισμό της αγάπης σε μια συνέντευξή του, βάζει ένα μινιμαλιστικό ambient χαλί από πάνω του και αποτίνει φόρο τιμής στον Χανκ. Στην πρώτη πλευρά του single βρίσκουμε τον Γκίνσμπεργκ.

 

Θεσσαλονίκη, και το συγκεκριμένο άλμπουμ οφείλετε να το ακούσετε ολόκληρο. Ο Nosfi σε μια δουλειά που είναι εμπνευσμένη από τον ηθοποιό Βίνσεντ Πράις, καθώς και από τα γραπτά του Μπουκόφσκι. Εδώ ο Nosfi βάζει κάτω το ποίημα Hammer and Leash και με downtempo, trip-hop ρυθμούς παραδίδει ένα ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα.

Αθήνα, και για την Μαύρη Παλίρροια που μελοποιεί το ποίημα Alone with Everybody τα είπαμε παλιότερα ΕΔΩ.

Πόρτλαντ του Όρεγκον, και ο Sleeping Horses, (one man band), ξεκινάει το ντεμπούτο του άλμπουμ με το εναρκτήριο ορχηστρικό The Flash Of Lightning Behind The Mountain. Η Λάμψη της Αστραπής πίσω από το Βουνό είναι μια ποιητική συλλογή του Μπουκόφσκι με ακυκλοφόρητα ποιήματα του, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2003. Ο Sleeping Horses από την άλλη ειδικεύεται στο post rock και μόλις φέτος κυκλοφόρησε το δεύτερο δίσκο του.

Νιου Τζέρσεϊ, και κάποιος Gnarly Nonsense παίρνει το ποίημα The Crunch μέσα από την συλλογή Love is a Dog from Hell, του βάζει ατμόσφαιρες και φτιάχνει το παρακάτω αποτέλεσμα κάτω από τον τίτλο Cultural Loneliness. Το The Crunch να πούμε πως έχει δημοσιευτεί σε τρείς παραλλαγές. Μία στο περιοδικό Second Coming. Vol. 5 No. 1 το 1977, μια στην συλλογή Love is a Dog From Hell και πάλι την ίδια χρονιά, καθώς και μία το 1999 στην συλλογή What matters most is how well you walk through the fire. ΕΔΩ υπάρχει κι ένα φιλμάκι βασισμένο πάνω στο ποίημα.

Και πάλι από το Τζέρσεϊ, κάποιος με το λιτό όνομα YourSelf σαμπλάρει το The Laughing Heart έτσι όπως το έχει απαγγείλει ο Tom Waits στο γνωστό βίντεο που κυκλοφορεί εκεί έξω.

O ίδιος και πάλι, παίρνει την απαγγελία του Harry Dean Stanton στο περίφημο Bluebird, κι εδώ την επενδύει με βιολιά.

Καναδάς, κι εδώ έχουμε να κάνουμε με τον πιο γνωστό καλλιτέχνη αυτής της συλλογής. Ο λόγος για τον hip hop μουσικό, γνωστό με το όνομα Buck 65. Μέσα από το άλμπουμ του Secret House Against the World του 2005, παίρνει το ποίημα a smile to remember που υπήρχε μέσα στη συλλογή The Night Torn Mad With Footsteps, τοποθετεί ένα πιάνο, απαγγέλει υπέροχα και καταλήγει ψιλοεπικά!

Για τέλος, Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια και σε έναν μουσικό που ονομάζεται Clint Westwood. Μόνο από το όνομα που έχει πάρει καταλαβαίνεις ότι παίζει dark americana και country folk. Κάπου εκεί το 2015 έκανε ένα mini άλμπουμ αφιερωμένο στον Μπουκόφσκι, μελοποιώντας 5 ποιήματά του. Το αποτέλεσμα δεν έλεγε και τίποτα αλλά αυτό που ξεχώριζε ήταν η εκτέλεσή του στο the knife waltz, ποίημα που υπήρχε μέσα στη συλλογή Slouching Toward Nirvana του 2005.

Μαύρη Παλίρροια / Alone with Everybody

Πρέπει να ήταν έναν χειμώνα πίσω, όταν βρέθηκα με τον Αλέξη σε ένα μικρό συνοικιακό καφέ των Εξαρχείων για να πούμε τα δικά μας. Είχε προηγηθεί η γνωριμία μας μέσω των κοινωνικών δικτύων λίγο καιρό πιο πίσω και βρεθήκαμε από κοντά βρίσκοντας ο ένας στον άλλον κοινά στοιχεία και κοινούς κώδικες επικοινωνίας. Στις μουσικές του έβρισκα τον δικό μου κόσμο, μιας και η εφηβεία μου πέρασε μέσα από τους κόλπους της hip hop μουσικής, κι εκείνος έβρισκε στα ποιήματα μου εικόνες και σκέψεις που είχε κι αυτός εκείνες τις ώρες που καμιά φορά κανένα ξόρκι δεν δουλεύει. Έτσι πότε πότε τα λέγαμε πίνοντας μπύρες, συζητώντας για τη πολιτική, τη μουσική αλλά και πολύ συχνά για τη ποίηση και τη λογοτεχνία.

Εκείνη την ημέρα, λοιπόν, αφού είχαμε αράξει και μιλούσαμε, ο καφές διαδέχτηκε τη μπύρα και κάπως πέσαμε στα χάρτινα χνώτα του γέρο Μπουκόφσκι. Πάνω στη κουβέντα αυτή που μας πήγε στους ανθρώπους, στα ερείπια που τις ακολουθούν και ψάχνοντας να βάλουμε σε λέξεις το χάος που είχαμε για κεφάλι, μου ήρθε στο μυαλό το ποίημα του γερό-Μπουκ, Alone with Everybody “ και σε εκείνη τη κατάληξη που λέει πώς:

«the city dumps fill

the junkyards fill

the madhouses fill

the hospitals fill

the graveyards fill

nothing else

fills.»

για να σκύψουμε το κεφάλι και να συμφωνήσουμε πως όντως, τίποτε άλλο δεν γεμίζει.

Του το έδειξα να το διαβάσει ολόκληρο και λίγο μετά χωριστήκαμε για να πάει ο καθένας πίσω στη τρύπα του, όπως χαρακτηριστικά είπαμε γελώντας. Λίγες μέρες αργότερα στα εισερχόμενα μου εμφανίστηκε ένα link του Αλέξη όπου στο προσωπικό του κανάλι στο YouTube είχε φτιάξει με beat το παραπάνω ποίημα και κάπως έτσι η ιστορία γράφει 26 Φεβρουαρίου 2017 που στο διαδίκτυο εμφανίστηκε το συγκεκριμένο κομμάτι κι εγώ το βάζω πότε πότε για να θυμάμαι εκείνο το κενό που ποτέ δεν γεμίζει.

Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία.

« Ο Αλέξης aka Μαύρη Παλίρροια προέρχεται από τους κόλπους της hip hop μουσικής και ασχολείται με το beat making, όπου χρησιμοποιούνται κυρίως samples και ηχητικά αποσπάσματα χωρίς τη συνοδεία στίχων από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.

Γράφει επίσης στίχους καθώς είναι και MC.

Ζει στην Αθήνα και πηγαινοέρχεται. Όπως η παλίρροια»